Skontaktuj się

Pragniesz ochrzcić dziecko?

Skontaktuj się z jednym z naszych duszpasterzy w celu ustalenia szczegółów.
Skontaktuj się

1. Chrzty w naszym kościele odbywają się w drugą niedzielę miesiąca o godz. 12.00. W święta Wielkanocne chrzest jest w Wielką Sobotę na wieczornym nabożeństwie. W Boże Narodzenia chrzty odbywają się w pierwszy dzień świąt o godz. 12.00.

2. Chrzest do kancelarii zgłaszamy jak najwcześniej, uzgadniając termin chrztu dziecka, a najpóźniej zgłaszamy w poniedziałek lub wtorek przed niedzielą chrztu.

3. Potrzebne dokumenty:

od rodziców dziecka:

– metryka urodzenia dziecka z USC,

– świadectwo ślubu kościelnego,

od rodziców chrzestnych:

– świadectwo do chrztu z własnej parafii,

– w przypadku młodzieży uczącej się – świadectwo z nauki religii a wciągu roku szkolnego zaświadczenie od ks. Prefekta o uczestnictwie w katechezie,

– w przypadku młodzieży dorosłej pracującej – dokument z wykładów nauki katolickiej.

4. Chrzestnymi mogą być osoby, które ukończyły 16 rok życia i były u sakramentu bierzmowania.

5. Obowiązkowe jest przygotowanie do chrztu, które odbywa się w sobotę poprzedzające niedzielę chrztu po Mszy św. o godz. 7. Rodzice i chrzestni (o ile to możliwe) uczestniczą we Mszy św., przystępują do sakramentu pokuty (spowiadają się) a po Mszy św. w sali katechetycznej uczestniczą w katechezie o Sakramencie Chrztu.

6. Rodziców jak i chrzestnych obowiązuje spowiedź przed chrztem i przyjęcie komunii św. na Mszy św. chrzcielnej. W domu na obiedzie nie podajemy alkoholu: rodziców, chrzestnych i krewnych obowiązuje abstynencja.

7. Wydawanie zaświadczeń do chrztu celem przedłożenia do innych parafii odbywa się w soboty poprzedzające niedzielę chrztu po Mszy św. o godz. 7 i po katechezie o Sakramencie Chrztu.

W związku ze chrztem dzieci Kościół podaje następujące wskazania i przepisy:

1. Chrzest dziecka powinien się odbyć w kościele parafialnym w ciągu miesiąca po urodzeniu.

2. Jeśli dziecko znajdzie się w niebezpieczeństwie śmierci, ma być bezzwłocznie ochrzczone przy użyciu skróconego obrzędu. Zasadniczo sakramentu chrztu udziela kapłan lub diakon. W razie niebezpieczeństwa śmierci każdy bez wyjątku człowiek, nawet niewierzący, może ważnie udzielić tego sakramentu. Udzielając chrztu, trzeba chcieć spełnić to, co czyni Kościół szafujący sakramentami. Chrztu udziela się w ten sposób, że polewając głowę ochrzczonego wypowiada się słowa:

„Janie, Marku itp., ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”. Do chrztu nie musi być używana woda święcona.

Gdy dziecko tak ochrzczone wyzdrowieje, rodzice przynoszą je do świątyni parafialnej, by je w obrzędzie liturgicznym przedstawić Kościołowi, otrzymać błogosławieństwo i spisać akt chrztu.

3. W obrzędzie chrztu w kościele powinni wziąć udział, jeśli to możliwe, ojciec i matka dziecka, ponieważ mają do spełnienia ważne zadania i czynności liturgiczne: – publicznie proszą o chrzest dziecka, – kreślą znak krzyża na czole dziecka, – wyrzekają się szatana i składają wyznanie swojej wiary oraz otrzymują specjalne błogosławieństwo. Matka zaś niesie swoje dziecko do chrzcielnicy.

4. Dla każdego dziecka rodzice wybierają chrzestnych: ojca i matkę. Chrzestni są przedstawicielami duchowej rodziny dziecka i reprezentują Kościół, w razie potrzeby mają wspierać rodziców w wychowaniu dziecka w wierze i zasadach moralności chrześcijańskiej. Składają oni podczas liturgii wyznanie wiary i dlatego na chrzestnych nie można wybierać osób, które nie mogą szczerze złożyć tego wyznania. Chrzestni powinni posiadać następujące przymioty: a) wystarczającą dojrzałość do pełnienia swego zadania i ukończonych 16 lat; b) dojrzałość nadprzyrodzoną, a więc przyjęcie sakramentów chrztu, bierzmowania i Eucharystii; c) przynależność do Kościoła Katolickiego i życie zgodne z wiarą. Chrzestnymi nie mogą być osoby żyjące w małżeństwie bez ślubu kościelnego, a także ci z młodzieży, którzy nie uczęszczają na katechizację. Ojciec chrzestny nabywa dla dziecka świecę chrzcielną, zaś matka chrzestna przygotowuje symboliczną białą szatę. Te symbole, będące zarazem pamiątką chrztu, chrzestni, przynoszą do kościoła na liturgię chrztu.

5. Chrzest dziecka powinien się odbywać zazwyczaj w niedzielę w dniu, w którym Kościół wspomina Zmartwychwstanie Pana. Należy dostosować się do godziny wyznaczonej na udzielanie chrztu.

6. Rodzice mają obowiązek zgłosić dziecko w kancelarii parafialnej przynajmniej na dwa tygodnie przed zamierzonym dniem chrztu, aby omówić z duszpasterzem sprawy związane z udzieleniem sakramentu, przedstawić chrzestnych i spisać akt chrztu. Jeśli to możliwe, niech przyjdą z nimi również rodzice chrzestni, 7. Akt chrztu dziecka spisuje się według danych zawartych w metryce Urzędu Stanu Cywilnego, której odpis należy przedstawić duszpasterzowi. Niech więc rodzice już wcześniej wybiorą dla swych dzieci imiona, (przynajmniej jedno), które będą świadczyć o ich przynależności do Kościoła, to znaczy imiona świętych lub błogosławionych.

8. Przyjęcie, (obiad) które rodzice urządzają dla chrzestnych, rodziny i przyjaciół na znak radości, że ich dziecko narodziło się w Chrystusie przez chrzest do życia wiecznego, musi mieć chrześcijański charakter i powinno być bezalkoholowe. Niech wszyscy uczestnicy przyjęcia pamiętają, że wśród nich obecny jest Chrystus, który zamieszkał przez Ducha świętego w nowo ochrzczonym dziecku.

9. Aby chrzest swego dziecka przeżyć w duchu wdzięczności Bogu za Jego wielki dar i zjednoczyć się z uświęconym przez chrzest dzieckiem w miłości i łasce Chrystusa, rodzice, oczyszczeni w sakramencie pokuty, powinni przystąpić w dniu chrztu do Komunii św. Niech uczynią to również chrzestni, członkowie rodziny i przyjaciele, biorący udział w uroczystości.

10. Po udzieleniu chrztu, rodzice dziecka, wdzięczni Bogu i wierni podjętym zadaniom, mają obowiązek doprowadzić dziecko do poznania Boga, nauczyć je modlitwy, posyłać na katechizację i przygotować do uczestnictwa w Eucharystii i przyjęcia bierzmowania. Zaleca się, aby w rocznicę chrztu św., rodzice dziecka i chrzestni przyszli z dzieckiem do kościoła na Mszę św. i przystąpił i w jego intencji do Komunii św. Po Mszy św. kapłan może udzielić dziecku specjalnego błogosławieństwa, aby wzrastając w latach, w mądrości i łasce, mogło zawsze podobać się Bogu i ludziom.

Czy umierające bez chrztu dzieci mogą osiągnąć zbawienie?
Mk 10,13-16; Mt 19,25-26

Wielu teologów uważa, że nieochrzczone dzieci dostąpiły tego odrodzenia i oczyszczenia z grzechu pierworodnego dlatego, że cały Kościół — a przede wszystkim ich rodzice — pragnął ich zbawienia, a tym samym i chrztu. Nie tylko Kościół pragnął ich zbawienia, lecz również wszyscy zbawieni, Matka Najświętsza, a przede wszystkim — Bóg. On bowiem — jak przypomina św. Paweł — „pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni” (1 Tm 2,4), a Jezus Chrystus „wydał siebie samego na okup za wszystkich” (1 Tm 2,6). Trudno przypuszczać, by kochający Bóg, usprawiedliwiający nawet największych grzeszników, odrzucał od siebie dzieci, które niczym Go nie znieważyły (por. Mk 10,13-16).

Źródło: teologia.pl